تبليغاتX
تولدی دیگر

تولدی دیگر

 

قسم به......

 

 

قسم به دل

قسم به سادگی

قسم به ابی آسمان

                    و پرواز کبوترانش،

                                           سفر باید کرد !

و چه ساده می توان :

                         حرف دل را زد،

                             ساده زیست ،

                               مهربان بود،

                                    رها شد،

                                  متبلور شد،

                                   جوانه زد ،

و چه ساده می توان :

                                عاشق شد،

                                 دوست داشت ،

                                  و حتی مرد .

 

قسم به آب وزلالی آن،

قسم به علفزار و سر سبزی آن

                                       سفر باید کرد ،

 

قسم به نور ،

                می توان ستاره شدو درخشید،

               می توان زیبا شد ،

 

                                   اصلا ،

                                                 مثل خود خدا شد ،

 

فقط ،

 

سفر باید کرد !

-          از دیده به درون –

 

 

 

سکوت اسفند 85

 

 

سال نو بر شما مبارک

+نوشته شده در 85/12/24ساعت14:28توسط سکوت | |

(( مسافر ))

 

از اهالی دیروز بود ،

آب را می فهمید ،

رنگ را می فهمید ،

باران را نیز .

رو به سوی فردا داشت ،

اما خسته بود ،

             خسته بود از طی کردن جاده ای ،

                                           بی انتها ، مبهم اما باشکوه

                                                                      به نام زندگی .

دلش گرفته بود ،

                از برهنگی پسرک زیبای کویر

-          که آن سوی تنهایی خویش کز کرده بود –

 

مسافر بود ، و جاده را تجربه کرده بود .

دلخوش بود به جاده بی انتها ،

                                 -اما هد فمند-

فراز و نشیب بسیار دیده بود ،

                               اما امید داشت به اینده ای روشن و زیبا .

مسافر رفت ،

              باید می رفت !

                               جاده محل رفتن بود .

 

 

سکوت / اسفند /85     

+نوشته شده در 85/12/05ساعت23:36توسط سکوت | |

هو ا لمحبوب

 

چه قدر دلم می خواهد که چیز های تازه را تجربه کنم .

چیز هایی که نیاکانم حتی طعمش را نچشیده اند ، بو نکردند

اش وحتی لمسش هم نکرده اند ...... می خوام رها باشم ،

رهای رها ، مثل یک قاصدک .

محبوبم :

دوست دارم به تو شادی ببخشم که دیگران آن را به تو هدیه

نکرده باشند .

دوست دارم چنان صمیمانه خطابت کنم که دیگری خطابت نکرده

باشد .

در لحظاتی که در انتظاری و اندوه دل مهربانت را ابری نموده به

سوی تو آیم و به تو مسرت وشادی ببخشم و عشق را نثارت کنم .

با شور و شوق وصف نا شدنی دوستت بدارم و دوستم بداری و از

خیر و شر آن غمی به دل راه ندهیم .

 

محبوبم :

عطش  عشق را در چشمان آسمانیت

نظاره می کنم

اما نازنینم ،

            روزگار ما ، روز گار پر پر شدن عاطفه هاست

-         در مسلخ گاه عشق –

 

اما تو مکررا

                  به چشمانم بنگر ،

                                و جر عه جرعه ، عشقی را که در چشمانم جاریست ، بنوش

تا عاشق شوی ، تا یکی شویم و حضور سبز خدا را در خود بیابیم .

بیا عاشق باشیم ،

                  عاشق زندگی کنیم ،

                                        و عاشق بمیریم .

بیا عاشق باشیم ،

اما تشنگی عشقمان را جار نزنیم !

زیرا گوشها و نگاهها نا محرمند .

و حرمت عشقمان را می شکنند ،

آنانی که عاشقی را نمی فهمند .

آن روز ، در لحظه ای که خدا تنها شاهد عشق سبزمان است

پرواز خواهیم کرد .

به دور از چشم نا محرمان ،

و من این سوی زمان ایستاده ام

، و فریاد خواهم زد

عاشقی را ، دوستت دارم را ...

 

                                        سکوت

                                                               اسفند 85

 

+نوشته شده در 85/12/02ساعت22:25توسط سکوت | |